Maandelijkse digitale BIC-Nieuwsbrief nr. 6, periode 27 mei - 30 juni 2007

1) Baskische politieke gevangenen
2) Oplossing van het conflict
3) Repressie tegen de linkse onafhankelijkheidsbeweging in Baskenland
4) Verkiezingen 27 mei 2007
5) ETA; de ‘permanente wapenstilstand’ en het vredesproces
  1. Baskische politieke gevangenen

    Op 1 juni wordt Bittor Tejedor in Vancouver, Canada gearresteerd; hij zou problemen met zijn migratie-documenten hebben en hij wordt bovendien verdacht van banden met ETA. Later in de maand wordt in Quebec Iban Apaolaza opgepakt wegens een ‘misdaad van terrorisme’.

    De in een ziekenhuis in Donostia van een hongerstaking herstellende Inaki de Juana wordt op 6 juni overgebracht naar de gevangenis van Aranjuez in Madrid. De algemene veronderstelling in Baskenland is dat dit gebeurt als wraak voor het beeindigen van de wapenstilstand door ETA (Zie 5)

    In Bagneres de Bigorre in Frankrijk worden op 8 juni Alaitz Bilbao Areitio, Aitor Lorente en Igor Igartua gearresteerd. Ze zijn in het bezit van een pistool, valse documenten en spullen om auto’s mee te stelen. De drie worden verdacht van lidmaatschap van ETA en overgebracht naar Parijs om voor een speciale rechtbank te verschijnen.

    De Spaanse onderzoeksrechter Baltasar Garzon gelast de arrestatie van Xabier Irastorza, Inaki Telletxa en Markos Sagarzazu in Hendaia en Donibane Lohizu in Noord-Baskenland in Frankrijk. De 3 inwoners van Irun werden opgepakt door de Franse politie en opgesloten nin Toulouse in afwachting van hun uitlevering in het kader van de Europees Aanhoudingsbevel.

    De Baskische politieke gevangene Andoni Aspiazu wordt op 12 juni door Mexico aan Spanje uitgeleverd en opgesloten in de Soto del Real-gevangenis op verdenking van het onderdak bieden aan ETA-leden.

    Op 23 juni demonstreren duizend mensen in Irunea voor de rechten van de ongeveer 600 Baskische politieke gevangenen. De gevangenenspreiding maakt de omstandigheden nog slechter (16 vrienden en/of familieleden van gevangenen kwamen de afgelopen jaren om door auto-ongelukken op de weg van of naar gevangenisbezoeken), door de jaren heen stierven er 22 gevangenen, 12 zitten nog altijd vast ondanks ernstige of ongeneeslijke ziektes en 140 zitten nog vast terwijl ze hun straf al hebben uitgezeten.

  2. Oplossing van het conflict

    In Frankrijk vonden op 10 juni parlementsverkiezingen plaats en in Noord-Baskenland (Zuid-Frankrijk) haalde het kartel Euskal Herria Bai (waaraan ook het in Frankrijk niet verboden Batasuna deelneemt) 10.781 stemmen en werd zo de vierde partij achter de grote staatspartijen. Dat is het hoogste aantal ooit en dat stemt hoopvol voor de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar.

    In een reactie op de arrestatie van Arnaldo Otegi benadrukt Batasuna dat het doorgaat met werken aan een oplossing van het politieke conflict langs de lijnen van het voorstel van Anoeta (de opmaat tot de onderhandelingen) en het politieke voorstel voor een nieuw democratisch raamwerk voor Baskenland.

  3. Repressie tegen de linkse onafhankelijkheidsbeweging in Baskenland

    Op 1 juni meldt onderzoeksrechter Grande-Marlaske, tegen de wil van het Openbaar Ministerie in, dat het een zaak tegen Arnaldo Otegi, kopstuk van Batasuna, wegens ‘verheerlijking van terrorisme’ wordt heropend. Otegi sprak op een eerbetoon voor Arkaitz Otazua, die werd neergeschoten toen hij met ETA- vrienden leden van de Baskische regiopolitie Ertzaintza in een hinderlaag wilden lokken. Ook 2 soortgelijke eerbetonen waar Otegi sprak staan nog open voor justitie om te vervolgen. Op 8 juni wordt Otegi dan in Donostia gearresteerd, vlak voor een persconferentie. Een van de andere toespraken op een eerbetoon wordt van stal gehaald om Otegi uit te schakelen en voor 15 maanden achter de tralies te zetten. Hij sprak begin dit jaar op een herdenking van ETA-leider Argala, die op 21 december 1978 door een autobom, geplaatst door staatsterroristen, om het leven kwam. Argala was verantwoordelijk voor de moord op Carrero Blanco, de beoogde opvolger van Franco.

  4. Verkiezingen 27 mei 2007

    De oppositiepartij Partido Popular behaalde op 27 mei bij de gemeenteraadsverkiezingen, die in heel Spanje werden gehouden, 35,51% van de stemmen, tegen regeringspartij PSOE 35,16% In een groot aantal middelgrote gemeentes verloor de PP echter de absolute meerderheid. In Madrid en Valencia was de overwinning wel groot, en ook in de Spaanse enclaves in Afrika (Cueta en Melilla) behield de PP de volstrekte meerderheid. De PP kreeg 22.569 raadsleden verkozen (tegen 23.614 in 2003) en de PSOE 23.334 raadsleden, tegen 23.224 in 2003). Beide partijen claimen de verkiezingsoverwinning. Derde partij in Spanje is Verenigd Links (IU) met 1.995 gekozen raadsleden. 63.82% van de bevolking ging stemmen. In Baskenland verliepen de verkiezingen door de diverse verboden zoals gemeld niet democratisch. De ANV mocht uiteindelijk in slechts 97 gemeentes in de Baskische Autonome Gemeenschap wel meedoen. In de parlementsverkiezingen voor de Baskische Autonome Gemeenschap won de PNV 53 zetels, de Baskische PSOE PSEE 44, de PP 29, Aralar 12, EA 10 en de ANV toch nog 5. Mochten de illegaal uitgebrachte stemmen (waartoe Batasuna had opgeroepen) zijn meegeteld dan had de ANV in de provincie Gipuzkoa maar liefst 12 zetels gehaald, eentje meer dan de PNV. In Naffaroa won het cartel van Naffaroa-Bai 12 zetels en verloor de UPN haar meerderheid maar hield toch nog 22 zetels. De ANV haalde 2 zetels in het autonome parlement van Naffaroa en verder raadszetels in Altsasu (3), Attarrabia (3), Burlata (2), Zizur Nagusia (1), Antsoain (1) en Berriozar (2).
    In de provincieraden van de Baskische Autonome Gemeenschap is nu de zetelverdeling als volgt; In Araba heeft de PP 15 zetels, de PNV 14, evenals de PSEE, Aralar 2, EA 2 en ANV 4. In Gipuzkoa haalde de PNV 16 zetels, evenals de PSEE, PP 6, evenals Aralar en de EA 7. In Bizkaia haalde de PNV 23 zetels, de PSEE 14, de PP 8, EA 1, Aralar 4 en de ANV ook 1. Ongeveer 60% van de kiesgerechtigden ging stemmen. In Gipuzkoa haalde de ANV in de volgende gemeentes de volstrekte meerderheid; Hernani, Pasaia, Arrasete- Mondragon, Eskoriartza, Bergara, Urretxe, Zoraluze, Zestao, Villabona, Usurbil, Belauntza, Atzuola en Legazpi. In die laatste gemeente heeft de PNV evenveel zetels als de ANV. In Oiartzun, Lezo, Legorreta en Anoeta heeft ANV een meerderheid, terwijl in Lizartza, Elduain, Zaldibia en Irura (en 24 andere gemeentes) de kiezers het niet pikken dat ze niet voor de ANV konden kiezen; hier haalden de illegale stemmen de meerderheid. Nog wat voorbeelden van de schizofrene situatie in Baskenland: In Azpeitia en Zumaia gaat ANV samen met de EA en Aralar besturen, terwijl in Muskiz in de provincie Bizkaia de 2 leden van ANV, die gekozen zouden zijn als hun lijst niet verboden was, gewoon deelnamen aan de zitting in de gemeenteraad. In Mendexa haalde de PNV met 105 stemmen 7 zetels en de PP met 4 stemmen geen. De (verboden) ANV haalde 150 (ongeldige) stemmen en de kandidaten bezetten op de dag van de installatie de raadszaal om hun zetels op te eisen. De 7 PNV’ers bleven weg. Onduidelijk hoe dat zich verder zal ontwikkelen.

    Wat betekenen deze cijfers nu voor de bestuurbaarheid van Baskenland? Evident is dat tussen de 10 en 20% van de Basken, die hun stem graag geven aan de links-nationalisten van Batusuna van hun stemrecht zijn beroofd. Zij voelen zich voor het overgrote deel niet vertegenwoordigd in de lokale instituten. Dorpen die jarenlang bestuurd werden door Batasuna zijn nu onbestuurbaar geraakt omdat de partijen die wel opkwamen de kiesdrempel niet haalden. Door de winst van de PNV is de kans klein dat er een discussie tussen de rechter- en linkervleugel zal gaan plaatsvinden; bij een verkiezingsnederlaag was dit wellicht wel het geval geweest. De PNV zal zoals gewoonlijk alles doen om haar macht te consolideren en bedreigingen voor die positie (het links-nationalisme en socialisme van Batasuna bijvoorbeeld) bestrijden en neutraliseren.
    In Naffaroa raakt de UPN dus haar absolute meerderheid kwijt en zal een coalitie moeten aangaan, wat wellicht een minder anti- Baskisch, zeker op het gebied van taalpolitiek, beleid tot gevolg zal hebben. Verder is het gebruikelijk dat de partij die de gemeenteraadsverkiezingen wint ook de parlementsverkiezingen over 10 maanden in Spanje wint. Voor Baskenland lijkt dit weinig uit te maken; of nu de PSOE aan de macht is, die met de wapenstilstand van ETA bijzonder onhandig en incompetent manoeuvreerde, op de PP, die haar fascistoïde gezicht het laatste jaar zonder schroom heeft laten zien. Veiligheidsdiensten, de militaire politie en krachten binnen het leger en binnen het justitiële apparaat lijken het beleid ten opzichte van Baskenland te bepalen en de door extreemrechts zo gewenste eenheid van Spanje te bewaken, ongeacht welke partij er aan de macht is.

  5. ETA; de ‘permanente wapenstilstand’ en het vredesproces

    In een verklaring van ETA in de Baskische krant Berria wordt aangekondigd dat de wapenstilstand per 6 juni wordt opgeheven en dat de ‘strijd op alle fronten weer open is’.

    “ETA, de socialistische organisatie voor de nationale bevrijding van Baskenland, wenst het volgende te communiceren aan de Basken:
    De tijd voor opheldering is aangebroken. Euskal Herria moet nu de stappen zetten om de actuele institutionele verdeeldheid te overstijgen en om een onafhankelijke staat te construeren. Duizenden en duizenden stemmen hebben hun voorkeur gegeven aan een politieke verandering, duizenden en duizenden stemmen zijn pro wat betreft de toekomst van dit volk. Ook ETA positioneert zich ten gunste van een bevrijdingproces voor ons volk, een proces met als doel, zonder enige twijfel, de onafhankelijk staat Euskal Herria. Maar om dit te bereiken, is het noodzakelijk een eenduidig doel vast te leggen. Dit houdt in dat Euskal Herria de volgende territoria moet omvatten: Navarra, Álava, Vizcaya en Guipúzcoa, met eveneens de opname van Lapurdi, Baja Navarra en Zuberoa (Frans- Baskenland of Iparralde). Dus in heel duidelijke termen: met de zeven territoria zullen wij de toekomst van ons volk opbouwen. Het is duidelijk dat de valse oplossingen die tot nu toe werden voorgesteld ons nergens zullen brengen. De toekomst ligt in onze handen, en die toekomst zullen wij verwezenlijken. De maskers zijn gevallen. De houding van Zapatero is veranderd in fascisme, dat de rechten van de burgers en van de politieke partijen negeert. Maar hij is niet de enige. Ook op de leiders van de PNV hebben het deksel op de neus gekregen. De PNV waarvan de zucht naar rijkdom onverzadigbaar is. Helaas, de vrijheid van onze volkeren wordt maar al te vaak gesmoord onder het deksel van verraad. Telkens als er beslissende oplossingen werden voorgesteld voor de verdediging van Euskal Herria, voor de constructie van onze toekomst, werd dit onder bedrieglijke voorwendselen van tafel geveegd. Zonder enige twijfel blijft het lijden van dit volk voortwoekeren onder de bescherming van de españolistas. Zij hebben er zichzelf een blanco cheque voor uitgeschreven. Zij hebben alleen diegenen verleid die de rechten van het volk verpletteren, en geen enkele consessie gedaan aan de Basken die in democratische omstandigheden en vrij willen leven.
    Wij, Baskische burgers, gaan gebukt onder een gebrek aan democratie. De agressie tegen Euskal Herria is, in plaats van te verdwijnen, nog intenser en nog heviger geworden. De Spaanse justitie heeft duizenden en duizenden burgers het democratisch recht ontnomen om te stemmen op het “Linkse Nationalisme”, dat de belangrijkste speler in het vredesproces was. Zij werden eenvoudigweg uitgesloten van het fundamentele kiesrecht. Verkiezingen die uiteindelijk antidemocratisch geweest zijn, verkiezingen die niet legitiem zijn. De situatie waarin we nu in Euskal Herria moeten leven, is een uitzonderingstoestand. Op de aankondiging van ETA om de gewapende acties te stoppen, heeft de regering geantwoord met arrestaties, folteringen en een ongebreidelde heksenjacht. Er is dus geen enkele democratische grond meer, zelfs niet de minste, om een onderhandelingsproces te rechtvaardigen.
    Nochtans ligt de politieke sleutel om de huidige en de toekomstige samenleving in Euskal Herria te garanderen in de zelfbeschikking en de territorialiteit. Als gevolg van voorgaande bevestigen wij nogmaals de beslissing om dit volk, dat met de wapens wordt aangevallen, met de wapens te verdedigen. Wij doen een oproep aan alle burgers om samen met ons de aanval in te zetten tegen deze valse en verrotte democratie opdat wij met vastberadenheid de constructie de vrije staat Euskal Herria kunnen verwezenlijken. Ieder naar eigen vermogen, met eigen middelen, met eigen mogelijkheden, met grootmoedigheid, waarbij het algemeen belang voorop moet staan. Tenslotte wenst ETA aan te kondigen dat zij het permanente staakt-het-vuren opheft, en dat zij het besluit genomen heeft te ageren op alle fronten ter verdediging van Euskal Herria, en dit vanaf 00:00u op 6 juni 2007. Euskal Herria, juni 2007”

    In antwoord op de verklaring van ETA legt Arnaldo Otegi, onderhandelaar in het vredesproces, de verantwoordelijkheid van het opheffen van de wapenstilstand volledig bij ETA maar de schuld van de mislukking legt hij bij de PNV en de Spaanse regering van Zapatero neer. In onze papieren Euskal Herria Nieuwsbrief die deze maand (juli) zal uitkomen, reconstrueren we de verschillende fases in het vredesproces.

    Het antwoord van de PSOE-regering van Zapatero is een hernieuwd anti-terrorisme-pact te sluiten met de Partido Popular, de grootste oppositiepartij.

    Op 21 juni wordt vlakbij de Portugese grens in Ayamonte in een geparkeerde auto 130 kilo explosieven (115 kilo ammoniumnitraat, 15 kilo aluminiumpoeder en 8 ontstekers) gevonden. De Spaanse politie verdenkt de (ontkomen) bestuurder ervan een ETA-commando te hebben willen bevoorraden.
Ga terug naar index