Maandelijkse digitale BIC-Nieuwsbrief nr. 2, periode 1- 28 februari 2007

1) Baskische politieke gevangenen
2) Oplossing van het conflict
3) Repressie tegen de linkse onafhankelijkheidsbeweging in Baskenland
  1. Baskische politieke gevangenen

    Op de rechtszaak tegen Belén Penalva Gonzalez, waar ze tot 467 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld wegens een dodelijke aanslag in 1985, roept ze op tot ‘dialoog en politieke onderhandelingen’. Gonzalvez zat al in de gevangenis wegens een veroordeling voor de moord op een generaal en een Guardia Civilist, een aanslag die ze samen zou hebben gepleegd met Inaki de Juana (ook bekend van zijn hongerstakingen) en Soares Gamboa. De laatste werkt nu met justitie samen, maar noemde Gonzalvez niet als dader. Gonzalvez behoorde tot de onderhandelaars van ETA met de regering Gonzalez in Algiers in 1989 en met de regering Aznar in Zwitserland in 1999.

    Unai Parot stuurde in 2001 een ingezonden brief naar de linkse Baskische krant Gara, waarin hij schreef over de richting die ETA uit zou moeten gaan. Parot zit nu al 17 jaar in de gevangenis wegens ‘lidmaatschap van een gewapende organisatie’ en kreeg er dankzij de brief nog eens 11 jaar bij voor hetzelfde delict. Het OM verklaarde nu dat Parot toen enkel voor ‘lidmaatschap’ werd veroordeeld en dat hij nu een ‘leider’ bleek. De Spaanse justitie wil met deze truc voorkomen dat Parot binnenkort vrij komt.

    Op 5 februari plaatst de krant Times on Line een foto van de aan een bed vastgebonden Baskische politieke gevangene Inaki de Juana, die dan in dag 91 van zijn hongerstaking zit. Een sonde voor de dwangvoeding steekt uit zijn neus en hij is broodmager. In het interview zegt hij: “(…) Ik ga volledig akkoord met het democratisch proces van dialoog en onderhandeling om het politieke conflict tussen de Baskische regio en de Spaanse en Franse staat op te lossen. (…) Na de gebeurtenissen in Barajas (De Juana doelt op de dodelijke aanslag van ETA eind december, BIC) is de oplossing van het conflict meer dan ooit noodzakelijk.” Op 8 februari wijst de Spaanse justitie het beroep voor voorlopige invrijheidsstelling van De Juana af. Op 12 februari wordt in beroep de straf (voor de 2 ingezonden brieven) voor De Juana teruggebracht van 12 naar 3 jaar. Twee dagen later gaat hij zijn 100e dag hongerstaking in. Alle politieke partijen in Baskenland, op de PP na, eisen zijn onmiddellijke vrijlating.

    Filipe Bidart, de leider van Iparreterrak (een gewapende organisatie die in het noorden van Baskenland, het deel dat in het zuiden van Frankrijk ligt) komt op 13 februari voorwaardelijk vrij. Hij zat sinds 1988 in de cel, waarvan ruim 2 jaar in isolatie, op 1000 kilometer van zijn woonplaats. Hij werd verdacht van aanslagen tegen de toeristische industrie, vastgoedkantoren en gebouwen van de Franse overheid. Hierbij vielen overigens geen doden of gewonden. In 2000 volgde pas het proces tegen hem. Ook nu is hij nog niet vrij en dreigt zelfs opnieuw vervolgd te worden omdat hij bij zijn vrijlating zei: “Mijn vreugde is niet compleet omdat de Franse staat weigert Euskal Herria te erkennen.”

  2. Oplossing van het conflict

    In januari werd het burgerinitiatief Milakabilaka opgericht, een platform dat de dialoog in het vredesproces in stand wil houden en niet wil weten van een einde van het bestand. Onder anderen zanger Fermin Muguruza, publiciste Eva Forest, ETA-oprichter Txillardegi en de coach van de Baskische voetbalselectie Jose Angel Iribar manifesteren op 3 februari in Bilbao en eisen een onmiddellijke hervatting van alle vredesonderhandelingen. Het platform wil de kracht en ruimte van betrokken burgers gebruiken om het conflict te overstijgen en een vrede bewerkstelligen met onbegrip van alle rechten voor de inwoners van Baskenland. Vanaf 22 februari rijdt er een bus langs alle Baskische gemeenten om iedereen die het initiatief steunt op de foto te zetten.

  3. Repressie tegen de linkse onafhankelijkheidsbeweging in Baskenland

    Op 31 januari moest de Baskische president Ibarretxe zich bij de Audiencia Nacional in Madrid melden om zich te verantwoorden voor zijn ontmoeting met leden van Batasuna in het kader van het vredesproces. Wat de Spaanse justitie verder gaat doen is nog niet bekend. Het extreemrechtse ‘Forum van Ermua’, een mantelclub van de PP, wil vervolging van alle deelnemers aan het gesprek.

    De extreemrechtse Partido Popular demonstreert op 3 februari in Madrid met hulp van allerlei slachtofferorganisaties en verenigingen van de Guardia Civil. Zo’n 180.000 mensen demonstreren achter de slogan ‘Voor de vrijheid. Laten we samen ETA uitroeien. Nee tegen de onderhandelingen.’ Leuzen die geroepen werden: ‘Zapatero, ontslag’ en ‘Een verenigd Spanje zal nooit overwonnen worden’. Ook in Bilbao werd er gedemonstreerd, hier door de Spaanse bisschoppenconferentie. Een paar honderd mensen luisteren naar de toespraken die ‘De definitieve totale verdwijning van ETA, direct en zonder tegenprestaties’ eisen.

    Op 4 februari laten 18 van de 19 Baskische jongeren van SEGI, die door de Spaanse justitie worden gezocht, zich als politiek statement in Bilbao arresteren door de Baskische regiopolitie Ertzaintza. Eén jongere kiest ervoor voortvluchtig te blijven. Op 7 februari wordt het vonnis bekend in de heropende zaak tegen de Baskische jongerenorganisaties Jarrai-Haika-SEGI: (…) “Deze jongerenorganisatie heeft zich volledig aangesloten bij de gewapende organisatie ETA, door middel van herhaalde acties van ‘Kale Borroka’ (straatgeweld) die bedreigend zijn. De activiteiten worden uitgetekend, gecoördineerd, geregeld en gecontroleerd door ETA. Dus is het een terroristische organisatie”. De straffen van 3,5 jaar die eerder werden uitgedeeld, worden nu opgetrokken naar 6 jaar. Een protest van Baskische jongeren op 10 februari in Donostia wordt door Madrid en de Baskische regering verboden, en de Baskische regiopolitie schiet rubberkogels af op de ongeveer 18.000 jongeren die ondanks de wegcontroles toch de stad in wisten te komen.

    Het megaproces ‘18/98’ loopt eindelijk teneinde. Het proces tegen 53 Basken van verschillende organisaties begon op 21 november 2005 en kende vanaf het begin een lawine aan schandalen, missende bewijsstukken, verkeerd vertaalde en/of vervalste documenten, tegenstrijdige verklaringen, stukken gebaseerd op onder folter afgelegde bekentenissen en schendingen van rechten. De openbaar aanklager houdt vast aan de beschuldigingen tegen 52 van de Basken, maar gaat wel de strafmaat aanpassen; waar eerst tussen de 10-51 jaar werd geëist wordt nu tussen de 4 en 19 jaar geëist.

    Op 24 februari stonden er 2 demonstraties gepland; in Madrid ging de extreemrechtse slachtofferclub AVT de straat op om te protesteren tegen de gerechtelijke uitspraak om Inaki de Juana niet 12 maar 3 jaar in de gevangenis te laten. In Bilbao zou de linkse onafhankelijkheidsbeweging manifesteren onder het motto: “Zelfbeschikking en Amnestie voor Euskal Herria”. De laatste werd verboden en de Baskische regiopolitie Ertzaintza trad zo hard op dat het plaatselijk ziekenhuis de stroom gewonden niet meer aankon.
Ga terug naar index