1) Baskische politieke gevangenen
2) Oplossing van het conflict
3) Repressie
4) ETA-aanslagen/verklaringen
-
Baskische politieke gevangenen
Op 7 mei eiste de politiek van gevangenenspreiding opnieuw haar tol; een vriend van de Baskische politieke gevangene Asier Uribarri keerde terug van bezoek aan de gevangenis in Villabona, 435 km weg van Baskenland, en raakte gewond toen hij een pijler van een brug raakte met zijn auto. Hij werd in het ziekenhuis in Bilbao opgenomen.
Op 18 mei worden Jon Artola Diaz, Ernesto Alberdi Elejalde, Joseba Urkijo Borde, Felix Garcia Rivera, Asier Arronategi Duralde en Axun Gorrotxategi Vazquez met behulp van een militair vliegtuig door Mexico aan Spanje uitgeleverd. De 6 zaten bijna 3 jaar in de gevangenis in afwachting van hun uitlevering, beschuldigd van behorende tot ‘het financieringsnetwerk van ETA’. Ze zijn opgesloten in Madrid.
-
Oplossing van het conflict
De Ierse priester Alec Reid, een van de architecten van de permanente wapenstilstand van ETA, vindt het onbegrijpelijk dat Batasuna illegaal blijft en dat Otegi en Barrena Spanje niet uitmogen om in Ierland een bijeenkomst van Sinn Fein bij te wonen. “Af en toe heb ik de indruk dat de mentaliteit van Franco nog steeds doorwerkt in het Spaanse politieke systeem omdat men er niet mee heeft kunnen breken. Veel Spaanse politici kennen de traditie van dialoog, democratie en mensenrechten niet, omdat Spanje nog maar 25 jaar democratie is”.
De nog immer verboden linkse Baskische politieke formatie Batasuna maakt op 25 mei bekend wie de 6 onderhandelaars over de vredesbesprekingen zullen zijn; 2 jonge vrouwen uit Naffaroa, Arantza Santesteban en Elena Urabaien, Xabier Larralde uit Lapurdi in Frans Baskenland, Rufi Etxeberria uit Gipuzkoa, Olatz Donabeitia uit Bizkaia en Arnaldo Otegi. De vertegenwoordiger van de Spaanse regering in Naffaroa Vicente Ripa zegt Batasuna aan te gaan klagen en informatie over de persconferentie naar de Audiencia Nacional te sturen.
-
Repressie
Sandra Barrenetxea, opgepakt op 24 april na een verklaring onder folter van Ibon Menika, een woordvoerder van de Baskische jongerenorganisatie SEGI, werd 3 dagen lang gefolterd. Geblinddoekt werd ze doorlopend op haar hoofd geslagen, ze werd bedreigd met verkrachting en sterilisatie, ze kreeg de beruchte plastic zak over het hoofd, werd natgespoten en er werd gedreigd met stroomstoten. Maar op 4 mei wordt ze vrijgelaten. De rechter vindt opmerkelijk genoeg een verklaring aan de politie van een derde onvoldoende om in de gevangenis te belanden. Normaal gesproken was dit de afgelopen jaren voor honderden gearresteerde Basken genoeg om tot lange gevangenisstraffen veroordeeld te worden, of simpelweg 4 jaar in voorarrest te blijven zitten. Velen zijn veroordeeld vanwege deze ‘zelfbeschuldiging’. Overigens wordt de in verband met de arrestatie van Menika doorzochte Herriko Taberne, een linkse Baskische volkskroeg, voor 2 jaar gesloten na het verzoek van 2 mantelorganisaties van de Partido Popular, Slachtoffers van het Terrorisme en Waardigheid en Justitie.
Op 8 mei was er weer een zitting in het proces ‘18/98’, tegen de linkse Baskische onafhankelijkheidsbeweging. Ditmaal moesten Josu Arkauz, Joseba Arregi en Fransisco Garmendia voor de rechter verschijnen; zij ontkenden dat er een relatie was tussen ETA en KAS. Arkauz werd in 1997 door Frankrijk aan Spanje uitgeleverd en dagenlang door de Guardia Civil gefolterd totdat hij de verklaring ondertekende dat er verbanden tussen ETA en KAS bestonden. De beschuldiging van de rechter over de contacten werd bevestigd door een overloper van ETA, waarvan uiteindelijk de verklaring voor de rechter moest worden voorgelezen, omdat hij niet meer wist wat hij toen zo zeker wist. Verder verklaarde deze ‘spijtoptant’, die desondanks tot 2000 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld, dat alles wat hij wist over ETA en KAS hij dat uit de media had vernomen. Overigens wordt de zaak van de 68-jarige Jose Ramon Aranguren, die een hartaanval kreeg, evenals de zaak van Inigo Elkoro, die een maaginfectie had, later apart behandeld.
Jokin Gorostidi, beschuldigd van deelname aan de internationale organisatie Xaki en voormalig bestuurslid van de krant EGIN, sterft aan een hartaanval nadat hij door de rechter werd opgeroepen. Gorostidi overleefde twee doodvonnissen in de beruchte Burgosprocessen in de jaren zeventig en zat 8 jaar in gevangenissen van Franco. Volgens zijn advocaat werd de stress van de ‘18/98’-zittingen, die hij allemaal moest bijwonen, hem teveel.
Op 10 mei werd Asier Basabe uit Gernika veroordeeld tot 6 maanden cel. Wat was er gebeurd? In 2000 was hij getuige van een verkeersongeval en hiervoor werd hij in 2004 opgeroepen door de rechtbank in Bilbao. Hij vroeg in het Baskisch gehoord te worden, maar dat kon niet, terwijl rechters in Baskenland Baskisch moeten beheersen. Hierop werd hij onder gerechtelijk toezicht geplaatst en moest zich om de 2 weken bij de rechtbank in Gernika melden. Dit weigerde hij en zo werd hij beschuldigd van ‘zware ongehoorzaamheid’ en belandt hij voor 6 maanden in de cel…
De Baskische schrijver Edorta Jimenez (zijn 20 Baskischtalige boeken werden in het Spaans, Portugees en Engels vertaald) getuigt op 17 mei in het kader van het ‘18/98’-proces. Hij had in 1984 een verklaring afgegeven waarmee onderzoeksrechter Garzon probeert te bewijzen dat ETA de lijn van de linkse Baskische krant EGIN medebepaalde. Jimenez beschrijft tot in detail de folteringen die hij onderging alvorens hij werd gedwongen die bewuste verklaring te ondertekenen. Na zijn arrestatie werd hij nergens van beschuldigd en kreeg hij ook geen proces. De advocaat van de PP-mantelorganisatie ‘Slachtoffers van het Terrorisme’ verwijt Jimenez ‘een rookgordijn op te trekken’.
De anti-repressie organisatie Askatasuna publiceert de continuerende repressie sinds de permanente wapenstilstand van ETA; het massaproces ‘18/98’ loopt al 6 maanden en telkens moet alle aangeklaagden aanwezig zijn, ook al gaat het niet over hun zaak. Manifestaties voor Baskische politieke gevangenen die vrijkwamen werden door zowel Madrid als de PNV-regering in Baskenland verboden. De Herriko Taberna van Zamudio werd dichtgetimmerd. Zes mensen moesten zich bij de rechter verantwoorden omdat ze manifestaties tegen de gevangenenspreiding hadden georganiseerd. Er werden de afgelopen maanden 18 rechtszaken gevoerd tegen mensen die poster plakten of spandoeken vasthielden ten faveure van de Baskische politieke gevangenen of zelfbeschikking van Baskenland. De identiteitscontroles door de Guardia Civil zijn opgeschroefd. Er werden borgsommen met een totaal bedrag van 1 miljoen euro geëist voor de niet-opsluiting van Baskische activisten. De gevangenenspreiding blijft in stand; geen enkele gevangene werd dichterbij zijn/haar familie in Baskenland gebracht. Wel vielen er 5 gewonden door verkeersongevallen van bezoekers. Drie gevangenen kregen op het eind van hun straf een ‘extra maatregel’, waardoor de eerste pas over 10 jaar zal vrijkomen. Dertien Basken werden aan Spanje uitgeleverd, inclusief de 6 uit Mexico. Zestien mensen werden gearresteerd op politieke gronden, 4 van hen werden in ‘incommunicado’-detentie geplaatst, 2 van hen dienden een aanklacht wegens marteling in.
Op 30 mei worden de Basken Jon Oienart, Ainara Goni en Benat Trounday in Frans Baskenland gearresteerd.
In Madrid moeten op 31 mei wat Batasuna-kopstukken zich bij onderzoeksrechter Grande Marlaske verantwoorden voor hun aanwezigheid op een persconferentie van 24 maart die Batasuna uitriep na de permanente wapenstilstand van ETA. De rechter breide de aanklacht uit naar ‘een delict van terroristische dreiging’ en Joseba Permach moet zich uiteindelijk elke dag melden bij de Baskische regiopolitie Ertzaintza vanwege zijn uitspraken over dat er krachten waren die het vredesproces zouden blokkeren. De rest mag naar huis zonder borgsom. Buiten de rechtbank staan Spaanse neofascisten leuzen te roepen als ‘Gaskamers voor Baskische gevangenen’ en ‘Leve Fransisco Franco’.
-
ETA-aanslagen/verklaringen
Op 14 mei publiceert de linkse Baskische krant GARA een 16-pagina’s tellend interview met ETA waarin vertegenwoordigers van de gewapende organisatie zeggen dat ‘het ogenblik is gekomen om de gemaakte overeenkomsten om te zetten in een democratisch proces’ en ‘Het conflict zal niet opgelost worden zolang er geen akkoord komt over de ‘territorialiteit’ (Naffaroa en Frans-Baskenland) en het zelfbestuur’. Ook komt amnestie voor de 680 Baskische politieke gevangenen ter sprake en dat er een einde moet komen aan de repressie in Baskenland en dat er een einde moet komen aan de schending van rechten, identiteit en taal. Ook benadrukt ETA dat ‘wie denkt dat de gewapende strijd van ETA zomaar wordt gedeactiveerd zich vergist’.
|