De Baskische politieke gevangene Inaki de Juana begint op 7 november opnieuw aan een hongerstaking, op 8 november wordt hij veroordeeld tot 12 jaar en 7 maanden extra gevangenisstraf wegens ‘het uiten van bedreigingen’ in 2 krantenartikelen in de Gara; voor zo’n delict staat normaal gesproken 2 jaar. Ook moet hij 12.000 euro betalen aan elk van de 6 personen die hij noemde in zijn stukken, en die zich dus bedreigd zouden voelen. De Juana zit al sinds 1987 in de gevangenis.
Op 24 november wordt De Juana naar een ziekenhuis in Madrid gebracht, alweer 9 kilo lichter, omdat er kans is op een hartinfarct.

Het amnestiecomite Askatasuna begon een maand geleden een hongerstaking in toerbeurten om aan te klagen dat er nog steeds ongeneeslijke zieke Baskische politieke gevangenen vastzitten, waarvan er 6 waarschijnlijk op korte termijn zullen overlijden. Volgens artikel 92 van het Spaanse wetboek van strafrecht zouden zulke gevangenen moeten worden vrijgelaten. De bekendste is Bautista Barandella, die aan darmkanker lijdt. In 2003 werd de dikke darm weggehaald. Hij heeft chronische ontstekingen, koortsaanvallen, onnatuurlijk gewichtsverlies en kan zich nauwelijks nog bewegen. Naast de zes zijn er nog 146 gevangenen die lijden aan hyperventilatie, ademhalingsproblemen, verstoorde bloedcirculatie en aantasting van het bottengestel.

Op 11 november demonstreren 26.000 mensen in Bilbao voor zelfbestuur en hereniging van de Baskische Autonome Gemeenschap, Naffaroa en het in Frankrijk liggende Noord-Baskenland.

Tussen 2003 en 2005 werden 116 Baskische jongeren ‘preventief’ gearresteerd, zonder dat er een criminele activiteit had plaatsgevonden. Ze werden enkel opgepakt omdat de Spaanse justitie dacht dat zij in de toekomst wel eens gerekruteerd zouden kunnen worden door ETA, omdat hun namen voorkwamen op een lijst die werd gevonden bij mensen van het rekruteringsapparaat van ETA. Het proces tegen de eerste 18 arrestanten, van februari 2003, begon in september en werd begin november afgesloten. De meeste van hen zijn tijdens hun isolatiedetentie gemarteld en zaten bijna het maximum van 4 jaar in voorarrest. Wegens samenwerking met ‘een gewapende organisatie’ werden er 8 tot 11 jaar gevangenisstraf tegen hen geeist.

Voor 13 van hen worden op 21 november tot straffen van 9 tot 11 jaar veroordeeld, 5 worden vrijgelaten. Onder hen is Unai Berrostegieta, die de twijfelachtige eer had als eerste Europese burger door het Europese aanhoudingsbevel van Frankrijk naar Spanje te worden uitgeleverd.

Op 10 november wil Askatuna in Donostia demonstreren voor de vrijlating van Inaki de Juana, maar de Spaanse onderzoeksrechter Baltasar Garzon verbiedt de manifestatie omdat Askatasuna een ‘terroristische organisatie’ zou zijn. Toch komen er 400 mensen opdagen. Ook in de rest van Baskenland wordt de vrijlating van De Juana gevraagd, in totaal door zo’n 1.200 mensen.

Het proces tegen SEGI wordt heropend; het Spaanse ministerie van justitie was niet tevreden met de uitkomst van eerdere processen, waarin SEGI niet als terroristische organisatie en onderdeel van ETA werd weggezet. De aangeklaagden kregen toen 4 jaar gevangenisstraf en moesten direct worden vrijgelaten, omdat ze al 4 jaar in voorarrest zaten. Nu zouden ze tot elf jaar gevangenisstraf moeten worden veroordeeld, aldus het ministerie vandaag voor het Spaanse Hooggerechtshof.

De Audiencia Nacional in Madrid verbiedt op 18 november de bijeenkomst van Udalbiltza, de organisatie van gemeenteraadsleden en burgemeesters uit alle Baskische gebieden. In 2003 werden de activiteiten van Udalbiltza ook verboden, maar in 2004 en 2005 ging hun jaarvergadering gewoon door. De organisatie vraagt zich dan ook af waarom juist nu, als gekozen Baskische volksvertegenwoordigers zich willen inzetten voor het vredesproces, hen opnieuw de voet dwars wordt gezet.

Op 17 november wordt Belen Gonzalez Penalva, betrokken bij de dodelijke aanslag op kolonel Vicente Romero en diens chauffeur op 12 juni 1985, tot 187 jaar en 8 maanden cel veroordeeld. Penalva was onderhandelaar tussen ETA en de Spaanse regering in 1989 en de jaren negentig. Tijdens het laatste staakt-het-vuren van ETA in 1999 werd ze in Frankrijk gearresteerd en in 2005 aan Spanje uitgeleverd.

In hun blad Zutabe laat ETA duidelijk merken niet tevreden te zijn met de voortgang van het vredesproces; er gaat volgens hen kostbare tijd verloren en de repressie tegen Basken gaat gewoon door. ETA benadrukt echter dat zij nog een grote inspanning wil leveren, maar op 2 voorwaarden: dat de Spaanse regering de repressie stopt en zich ondubbelzinnig uitspreekt over het resultaat van het proces, het respecteren van de wil van de inwoners van Baskenland. ETA zegt ook te zullen ‘antwoorden’ als de repressie aanhoudt.

De extreemrechtse oppositiepartij Partido Popular lanceert op 16 november een tiental minimumvoorwaarden waaraan premier Zapatero zich moet houden in het vredesproces; zo valt er te lezen dat er een onmiddellijk verbod moet komen op alle publieke bijeenkomsten, vergaderingen en geheime of openbare onderhandelingen met Batasuna of ETA. Ook wil de PP geen enkele onderhandelingsronde meer en alle al bereikte akkoorden moeten van tafel. Verder moet de territoriale integriteit van Naffaroa gewaarborgd worden en de ‘Wet op de Partijen’ strikt worden toegepast, zodat Batasuna in 2007 niet kan deelnemen aan de verkiezingen, ook niet onder een andere naam. En de resolutie van het Europees parlement van eind oktober moet publiekelijk worden afgekeurd.

De mantelorganisatie van de Partido Popular, AVT ‘Vereniging slachtoffers van het terrorisme’, demonstreert met bijna 200.000 mensen op 25 november in Madrid tegen het vredesproces. Centrale leuzen: ‘Leve Spanje!’ en ‘Overgave? Niet in mijn naam!’.

Op 29 november arresteert de Franse politie in Quezac 3 ‘ETA-leden’, Zigor Garro Perez, Marina Bernardo en Ekain Mendizabal. Perez werd onlangs in Frankrijk bij verstek veroordeeld wegens ‘medewerking aan het logistieke apparaat van ETA’.