NIEUWSOVERZICHT

WEEKOVERZICHT BASKENLAND INFORMATIE CENTRUM WEEK 24, 6 t/m 13 juli

Volgens een peiling van het doorgaans zeer betrouwbare opinie- onderzoeksbureau Euskobarómetro zijn 65% van de Basken vanwege het verbod op de Baskische politieke partij Batasuna niet tevreden met het functioneren van de democratie. Ook wordt het verbod gezien als zware klap voor de Baskische instituten. Driekwart van de Basken vond de sluiting van het Baskischtalige Dagblad Egunkaria in februari dit jaar een grote dwaling van de Spaanse justitie en vonden het een zware slag tegen de vrijheid van meningsuiting. Rond de 61% van de Basken bleek volgens de peiling achter de doelen van ETA (socialisme en onafhankelijkheid) te staan, maar wil die niet bereiken op de manier van ETA.
Op 5 juli presenteren diverse schrijvers, journalisten, kunstenaars en advocaten een manifest waarin de financiële wurggreep waarin het linkse Baskische Dagblad GARA momenteel door de Spaanse Justitie wordt genomen, wordt aangeklaagd. In het manifest worden ook verdere initiatieven ten gunste van GARA aangekondigd.
In Bedia ontploft op 6 juli een autobom in de parkeergarage bij het transportbedrijf ‘Azkar’. Door een anonieme beller was de brandweer van tevoren voor de explosie, die aanzienlijke schade aanrichtte, gewaarschuwd.
Op 6 juli beginnen in Iruñea de wereldberoemde San-Fermin feesten. Baskische jongeren met de Ikurrina’s (de Baskische vlag) werden bij het begin van het feest aangevallen door de plaatselijke politie.
In Madrid vraagt landsadvocaat Enrique Molina de ‘Audiencia Nacional’ op 7 juli om de zaak ‘18/98’ te heropenen en de aangeklaagden te gaan vervolgen. Zie voor de zaak ‘18/98’ www.baskinfo.org/pages/nb/nb11/garcon.html en alle daaropvolgende Nieuwsbrieven bij het onderwerp ‘Garzonadas’. (Ook het nieuwe boek van de Baskische mensenrechtenorganisatie Behatokia onthult alles over ‘18/98’. Rond de 200 Basken zijn tot nu toe gearresteerd in de 9, door onderzoeksrechter Baltasar Garzón bevolen, politieoperaties tegen de linkse Baskische onafhankelijkheidsbeweging. Garzón wil (de) bewijzen dat “ETA niet enkel bestaat uit de commando’s”. Tot nu toe zijn 61 Basken aangeklaagd.
Op 7 juli beslist minister Donner van justitie dat de uitlevering van Juanra aan de Spaanse autoriteiten mag plaatsvinden. In vier pagina's wordt duidelijk gemaakt dat hij de uitspaak van de Hoge Raad op alle vlakken overneemt, behalve op het punt waar de Hoge Raad enige garanties stelde aan de uitlevering, om Juanra niet in anti terreur detentie plaatsen. Uitleveren dus zonder voorwaarden. Inmiddels heeft de advocaat van Juanra een kort geding tegen de staat aangespannen. Meer info over deze uitspraak www.freejuanra.org/nl/03-07-07.html
In juni stuurde de directeur van de Tour de France een brief aan de Baskische politieke partij Batasuna en het Baskische Taal Instituut EHE met daarin de toezegging dat de Baskische taal aanwezig kon zijn op het podium bij de finish in Baiona de 23e van deze maand. Onder zware Spaanse druk trok directeur LeBlanc deze toezegging op 8 juli terug, met als reden “de opstand die in Spanje was uitgebroken” en dat ze niks van doen wilde hebben met “een op Spaanse bodem als terroristische organisatie te boek staande partij”. Waarom ze de beloftes aan EHE niet nakwamen, werd niet uitgelegd. LeBlanc wilde eventueel, als de storm gezakt was (maar dat deed-ie dus niet, Madrid gooide alle middelen in de strijd) zijn beslissing heroverwegen. De Spaanse ambassadeur in Parijs bemoeide zich ermee en ook de commissie Cultuur en Sport van het Europees Parlement vond dat LeBlanc voet bij stuk moest houden en de toezegging ingetrokken moest houden. De leiding van de Tour de France ging vervolgens de “slachtoffers van terrorisme” herdenken.
Op 8 juli werd na een kwart eeuw een gigantisch standbeeld van Franco van het centrale plein van Ponteareas in Galicië weggehaald. Het beeld was gedecoreerd met verschillende plaquettes die trouw, familie en werk eerden.
Op 10 juli dient Xabier Arzalluz, voorzitter van de Baskische regeringspartij EAJ-PNV, een klacht in tegen rechter Maria Concepcion Marco, die rechters in Baskenland van ‘nationalistische sympathieën’ verdenkt. In een schrijven, getiteld “Baskenland: rechters ‘oprecht’ voor democratie”, tijdens een seminar, zegt ze onder andere dat Baskenland “betrouwbare rechters nodig heeft”. Het seminar handelde over ‘Toepassing van recht en wet in Baskenland’ en werd georganiseerd door de organisatie FAES, waarvan premier Aznar de voorzitter is.
Op het vliegveld Schiphol wordt op 10 juli de Bask Alexander Casas Akarregi aangehouden. Hij reisde op een vals paspoort richting Venezuela. De Spaanse justitie had een internationaal opsporingsbevel tegen hem uitgevaardigd; Casas wordt ervan beschuldigd de auto te hebben gehuurd waarin op 23 september 2002 in Bilbao de twee Basken Odai Gallagara en Egoiz Gurruchaga om het leven kwamen toen de bom (vermoedelijk bedoeld voor een aanslag van ETA) in hun auto te vroeg explodeerde. Casas is inmiddels door de rechter commissaris in Amsterdam voor 20 dagen in uitleveringsdetentie in de Koepelgevangenis te Haarlem geplaatst. Binnen die tijd moet de Spaanse justitie het officiële uitleveringsverzoek bij het Nederlandse ministerie van justitie indienen.
Baltasar Garzón vraagt het Spaanse Hooggerechtshof op 11 juli om het proces tegen 27 jongeren in de ‘Jarrai-Haika’-zaak te beginnen. Het Hooggerechtshof wacht eigenlijk nog op de uitkomsten van een vergelijkend handschriftenonderzoek, maar gaat akkoord met de start van het proces, want “de resultaten van dit onderzoek zal de uitkomst van het proces toch niet beïnvloeden”. De dag ervoor had Garzón het twee jaar geleden gestarte onderzoek afgesloten, vlak nadat Molina dus de ‘18/98’-zaak, waarvan deze kwestie ook onderdeel uitmaakt, besloot te heropenen. Het verbod op de linkse Baskische jongerenorganisaties Jarrai en haar opvolger Haika werd door Garzón in gang gezet na een persconferentie op 6 maart 2001 waar het Haika-lid Asier Tapia Zulaika opriep voor “een dag van strijd” naar aanleiding van de arrestatie van een aantal Haika- leden. Haika wordt door Garzón verantwoordelijk gehouden voor de schade van de rellen en acties die toen uitbraken.
De Spaanse premier Aznar ontmoet op 12 juli, op rondreis in de Verenigde Staten, in San Antonio, Texas, protest van mensenrechtenactivisten. In een persverklaring roepen ze de regering van de VS om “Aznar direct uit te wijzen als een ‘ongewenste’ vreemdeling, voor zijn misdaden tegen de menselijkheid en zijn verantwoordelijk voor het gebruik van marteling van politieke gevangenen”. (…) “Ons statement aan de Spaanse regering is dat wij zullen blijven fungeren als stem van de stemlozen die alleen in Aznar’s donkere gevangeniscellen zitten.” Verder presenteren de activisten van het Irish Unity Committee enkele feiten in hun persbericht, waaronder: “90% van de Baskische politieke gevangenen zijn veroordeeld wegens informatie verkregen door marteling”. “Kan de Spaanse staat zich een democratie blijven noemen wanneer zij doorgaat met deze praktijken? Antwoord: NEE!”, zo eindigt het persbericht.

Ga terug naar de nieuws index

WEEKOVERZICHT BASKENLAND INFORMATIE CENTRUM WEEK 24, 6 t/m 13 juli
Volgens een peiling van het doorgaans zeer betrouwbare opinie- onderzoeksbureau Euskobarómetro zijn 65% van de Basken vanwege het verbod op de Baskische politieke partij Batasuna niet tevreden met het functioneren van de democratie. Ook wordt het verbod gezien als zware klap voor de Baskische instituten. Driekwart van de Basken vond de sluiting van het Baskischtalige Dagblad Egunkaria in februari dit jaar een grote dwaling van de Spaanse justitie en vonden het een zware slag tegen de vrijheid van meningsuiting. Rond de 61% van de Basken bleek volgens de peiling achter de doelen van ETA (socialisme en onafhankelijkheid) te staan, maar wil die niet bereiken op de manier van ETA. Op 5 juli presenteren diverse schrijvers, journalisten, kunstenaars en advocaten een manifest waarin de financiële wurggreep waarin het linkse Baskische Dagblad GARA momenteel door de Spaanse Justitie wordt genomen, wordt aangeklaagd. In het manifest worden ook verdere initiatieven ten gunste van GARA aangekondigd. In Bedia ontploft op 6 juli een autobom in de parkeergarage bij het transportbedrijf ‘Azkar’. Door een anonieme beller was de brandweer van tevoren voor de explosie, die aanzienlijke schade aanrichtte, gewaarschuwd. Op 6 juli beginnen in Iruñea de wereldberoemde San-Fermin feesten. Baskische jongeren met de Ikurrina’s (de Baskische vlag) werden bij het begin van het feest aangevallen door de plaatselijke politie. In Madrid vraagt landsadvocaat Enrique Molina de ‘Audiencia Nacional’ op 7 juli om de zaak ‘18/98’ te heropenen en de aangeklaagden te gaan vervolgen. Zie voor de zaak ‘18/98’ www.baskinfo.org/pages/nb/nb11/garcon.html en alle daaropvolgende Nieuwsbrieven bij het onderwerp ‘Garzonadas’. (Ook het nieuwe boek van de Baskische mensenrechtenorganisatie Behatokia onthult alles over ‘18/98’. Rond de 200 Basken zijn tot nu toe gearresteerd in de 9, door onderzoeksrechter Baltasar Garzón bevolen, politieoperaties tegen de linkse Baskische onafhankelijkheidsbeweging. Garzón wil (de) bewijzen dat “ETA niet enkel bestaat uit de commando’s”. Tot nu toe zijn 61 Basken aangeklaagd. Op 7 juli beslist minister Donner van justitie dat de uitlevering van Juanra aan de Spaanse autoriteiten mag plaatsvinden. In vier pagina's wordt duidelijk gemaakt dat hij de uitspaak van de Hoge Raad op alle vlakken overneemt, behalve op het punt waar de Hoge Raad enige garanties stelde aan de uitlevering, om Juanra niet in anti terreur detentie plaatsen. Uitleveren dus zonder voorwaarden. Inmiddels heeft de advocaat van Juanra een kort geding tegen de staat aangespannen. Meer info over deze uitspraak www.freejuanra.org/nl/03-07-07.html In juni stuurde de directeur van de Tour de France een brief aan de Baskische politieke partij Batasuna en het Baskische Taal Instituut EHE met daarin de toezegging dat de Baskische taal aanwezig kon zijn op het podium bij de finish in Baiona de 23e van deze maand. Onder zware Spaanse druk trok directeur LeBlanc deze toezegging op 8 juli terug, met als reden “de opstand die in Spanje was uitgebroken” en dat ze niks van doen wilde hebben met “een op Spaanse bodem als terroristische organisatie te boek staande partij”. Waarom ze de beloftes aan EHE niet nakwamen, werd niet uitgelegd. LeBlanc wilde eventueel, als de storm gezakt was (maar dat deed-ie dus niet, Madrid gooide alle middelen in de strijd) zijn beslissing heroverwegen. De Spaanse ambassadeur in Parijs bemoeide zich ermee en ook de commissie Cultuur en Sport van het Europees Parlement vond dat LeBlanc voet bij stuk moest houden en de toezegging ingetrokken moest houden. De leiding van de Tour de France ging vervolgens de “slachtoffers van terrorisme” herdenken. Op 8 juli werd na een kwart eeuw een gigantisch standbeeld van Franco van het centrale plein van Ponteareas in Galicië weggehaald. Het beeld was gedecoreerd met verschillende plaquettes die trouw, familie en werk eerden. Op 10 juli dient Xabier Arzalluz, voorzitter van de Baskische regeringspartij EAJ-PNV, een klacht in tegen rechter Maria Concepcion Marco, die rechters in Baskenland van ‘nationalistische sympathieën’ verdenkt. In een schrijven, getiteld “Baskenland: rechters ‘oprecht’ voor democratie”, tijdens een seminar, zegt ze onder andere dat Baskenland “betrouwbare rechters nodig heeft”. Het seminar handelde over ‘Toepassing van recht en wet in Baskenland’ en werd georganiseerd door de organisatie FAES, waarvan premier Aznar de voorzitter is. Op het vliegveld Schiphol wordt op 10 juli de Bask Alexander Casas Akarregi aangehouden. Hij reisde op een vals paspoort richting Venezuela. De Spaanse justitie had een internationaal opsporingsbevel tegen hem uitgevaardigd; Casas wordt ervan beschuldigd de auto te hebben gehuurd waarin op 23 september 2002 in Bilbao de twee Basken Odai Gallagara en Egoiz Gurruchaga om het leven kwamen toen de bom (vermoedelijk bedoeld voor een aanslag van ETA) in hun auto te vroeg explodeerde. Casas is inmiddels door de rechter commissaris in Amsterdam voor 20 dagen in uitleveringsdetentie in de Koepelgevangenis te Haarlem geplaatst. Binnen die tijd moet de Spaanse justitie het officiële uitleveringsverzoek bij het Nederlandse ministerie van justitie indienen. Baltasar Garzón vraagt het Spaanse Hooggerechtshof op 11 juli om het proces tegen 27 jongeren in de ‘Jarrai-Haika’-zaak te beginnen. Het Hooggerechtshof wacht eigenlijk nog op de uitkomsten van een vergelijkend handschriftenonderzoek, maar gaat akkoord met de start van het proces, want “de resultaten van dit onderzoek zal de uitkomst van het proces toch niet beïnvloeden”. De dag ervoor had Garzón het twee jaar geleden gestarte onderzoek afgesloten, vlak nadat Molina dus de ‘18/98’-zaak, waarvan deze kwestie ook onderdeel uitmaakt, besloot te heropenen. Het verbod op de linkse Baskische jongerenorganisaties Jarrai en haar opvolger Haika werd door Garzón in gang gezet na een persconferentie op 6 maart 2001 waar het Haika-lid Asier Tapia Zulaika opriep voor “een dag van strijd” naar aanleiding van de arrestatie van een aantal Haika- leden. Haika wordt door Garzón verantwoordelijk gehouden voor de schade van de rellen en acties die toen uitbraken. De Spaanse premier Aznar ontmoet op 12 juli, op rondreis in de Verenigde Staten, in San Antonio, Texas, protest van mensenrechtenactivisten. In een persverklaring roepen ze de regering van de VS om “Aznar direct uit te wijzen als een ‘ongewenste’ vreemdeling, voor zijn misdaden tegen de menselijkheid en zijn verantwoordelijk voor het gebruik van marteling van politieke gevangenen”. (…) “Ons statement aan de Spaanse regering is dat wij zullen blijven fungeren als stem van de stemlozen die alleen in Aznar’s donkere gevangeniscellen zitten.” Verder presenteren de activisten van het Irish Unity Committee enkele feiten in hun persbericht, waaronder: “90% van de Baskische politieke gevangenen zijn veroordeeld wegens informatie verkregen door marteling”. “Kan de Spaanse staat zich een democratie blijven noemen wanneer zij doorgaat met deze praktijken? Antwoord: NEE!”, zo eindigt het persbericht.
Ga terug naar de nieuws index